Rozważanie na wieczór

Samuel apelował do Izraelitów, aby pamiętali wszystkie wielkie rzeczy, jakie Bóg dla nich uczynił. Prorok próbował rozbudzić w nich wdzięczność i wierność, przypominając ich wyjście z Egiptu, kierownictwo Boże podczas pobytu na pustyni oraz wejście do ziemi izraelskiej. Jeśli zastosujemy te słowa do Izraela duchowego, z jakże większą siłą przemówią one do nas! Pan Bóg wyzwolił nas z niewoli egipskiej, z niewoli grzechu i śmierci. On wyprowadził nas z ciemności do cudownej swojej światłości. On nie tylko wyciągnął nasze stopy ze strasznego dołu i z błotnistej gliny, ale postawił je na Skale, którą jest Pan Jezus Chrystus. Zaprawdę, uczynił dla nas jeszcze więcej! Włożył w nasze usta nową pieśń, cudowną swoją łaskę. On nie tylko przebaczył nam grzechy, ale również przyjął nas w Chrystusie, zapraszając do współdziedzictwa z Nim. Nie tylko dał nam największe i najkosztowniejsze obietnice dla pokrzepienia naszych serc w podróży po pustyni, ale ma również dla nas przygotowane największe i wielce kosztowne rzeczy. Przebłysk i przedsmak tych rzeczy już stał się naszym udziałem przez ducha świętego, który jest zadatkiem naszego dziedzictwa.