Gruntownym węgielnym kamieniem sam Jezus Chrystus, na którym cała budowa wspólnie spojona rośnie w świątynię świętą w Panu; na którym też i wy się wspólnie budujecie, abyście byli mieszkaniem Bożym w Duchu Świętym.
Rozważanie
W miarę jak przemijają kolejne dni, pamiętajmy o naszym potrójnym stosunku do tej Świątyni:(1) Jako żywe kamienie, wciąż podlegamy procesowi przygotowywania. (2) Jako członkowie Królewskiego Kapłaństwa niosący Arkę, przechodzimy ze stanu Przybytku do stanu Świątyni. Niektórzy nasi członkowie już tam weszli, inni są jeszcze w drodze. (3) Nadszedł czas, abyśmy jako lud Boży poznali i śpiewali, w duchu i zrozumieniu, nową pieśń o Boskim miłosierdziu, sprawiedliwości, miłości i prawdzie. Bądźmy wierni we wszystkich tych aspektach, wypełniając swoją część, gdyż wkrótce nasza droga się skończy, a chwała Pana napełni Świątynię. (R 3282)
Komentarz epifaniczny
Chrystus jest Świątynią żywego Boga. Jej kamieniami węgielnymi są Apostołowie i prorocy Wieku Ewangelii:Jezus – głównym kamieniem węgielnym, a reszta wiernych – pozostałymi kamieniami. Podczas Wieku Ewangelii Bóg i Chrystus poddają te kamienie obróbce. One muszą poddać się koniecznemu cięciu, łamaniu, rzeźbieniu, nacinaniu, szlifowaniu, tarciu i polerowaniu – każdy indywidualnie i we wzajemnej harmonii. Ich przygotowywanie cechują jedność, harmonia i różnorodność. Kiedy zostaną umieszczeni w tej Świątyni harmonijnie, spójnie i pięknie, zostaną napełnieni chwałą Pana i staną się miejscem odpoczynku Boga, miejscem Jego spotykania się z rodzajem ludzkim oraz miejscem, z którego będzie On błogosławił światu.