Wy tedy, najmilsi, wiedząc to przedtem, strzeżcie się, abyście błędem tych niezbożników nie byli zwiedzeni i nie wypadli z waszej stateczności; ale wzrastajcie w łasce i w znajomości Pana naszego i Zbawiciela, Jezusa Chrystusa.
Rozważanie
Wzrastamy w znajomości, gdy zwracamy uwagę na obietnice Boże, a przez wiarę odnosimy je do siebie i usiłujemy dostrzec ich wypełnianie się w naszym życiu. Równocześnie wzrastamy w łasce – jeśli bowiem którykolwiek zarys wiedzy nie zostanie przyjęty do dobrego i uczciwego serca oraz nie przyniesie pewnej miary posłuszeństwa i sprawiedliwości (łaski), nie będziemy przygotowani na następny stopień znajomości, a tym samym zatrzymamy się w naszym rozwoju, a być może nawet cofniemy się. Tak jak utrata wiedzy oznacza utratę pewnej miary łaski, tak też utrata łaski oznacza proporcjonalną utratę wiedzy – popadanie w ciemność, w której obietnice Słowa Pana stają się coraz bardziej przyćmione i niezrozumiałe, proporcjonalnie do tego, jak w światowości bądź w grzechu tracimy dobroć, łaskę. (R 3156)
Komentarz epifaniczny
Ostrzeżenie pozwala wcześniej się przygotować. W tym złym dniu Pan ostrzega nas przed nadchodzącym złem, przed którym będziemy zabezpieczeni, jeśli rozwiniemy właściwego ducha. Jeśli tego nie uczynimy, błędy bezbożnych z pewnością nas usidlą i doprowadzą do utraty nagrody. Naszym jedynym zabezpieczeniem przed tym złem jest codzienny wzrost w łasce i znajomości naszego Pana Jezusa.