A teraz zostaje wiara, nadzieja, miłość, te trzy rzeczy; lecz z nich największa jest miłość.
Rozważanie
Miłość jest zarówno najwyborniejszą, jak i najbardziej trwałą rzeczą. Czyż wiara praktycznie nie skończy się, gdy osiągniemy pełną wiedzę i zrozumienie? Czyż nadzieja praktycznie nie skończy się, gdy urzeczywistnią się nasze wszystkie oczekiwania i staniemy się posiadaczami pełni obietnic naszego Niebiańskiego Ojca? Jednak miłość nigdy się nie skończy, tak jak nigdy nie miała początku. Bóg jest miłością, a ponieważ On nie miał początku, tak miłość jest bez początku. Jest ona bowiem Jego charakterem, Jego usposobieniem; a jak On trwa wiecznie, tak wiecznie będzie trwała miłość! (R 3150)
Komentarz epifaniczny
Wiara, nadzieja i miłość należą do największych łask. Wiara umożliwia ufne stosowanie Boskich obietnic w życiowych bitwach; nadzieja dodaje w tych bitwach odwagi i śmiałości dla Pana; natomiast miłość umożliwia radowanie i rozkoszowanie się w trudach tych zmagań, czyniąc je łatwymi i przekształcając w chwalebne zwycięstwa. Wiara i nadzieja są służebnicami miłości, tej chwalebnej i wspaniałej pani pięknego domu, charakteru podobnego do Bożego i Chrystusowego. Miłość jest największą z tych trzech łask, ponieważ jest najbardziej Boską i Chrystusową z nich wszystkich.