Skoro oczyściliście dusze wasze w posłuszeństwie prawdy przez Ducha Świętego ku nieobłudnej braterskiej miłości, z czystego serca jedni drugich miłujcie gorąco.
Rozważanie
Wiedza powinna być wysoko oceniana w Kościele i uważana za dowód postępu i wzrostu. Nikt nie może bowiem wzrastać w Panu i w sile Jego mocy, nie może wzrastać w łasce, jeśli nie wzrasta także w znajomości. Słusznie postępujemy bardziej oceniając tych, których miłość do Pana i Jego prawdy przejawia się gorliwością w studiowaniu Jego Słowa, a którzy posiadają dowód Boskiej łaski w tym, że są coraz bardziej wprowadzani w głębokie sprawy Boga. Tak jak w ziemskiej rodzinie kochamy i troszczymy się o niemowlęta i niedorosłych, tak też wśród domowników wiary powinno się jednak okazywać troskę, miłość i pomoc dla maluczkich i niedojrzałych, tak by mogli oni wzrastać w Panu i w sile Jego mocy. (R 3219)
Komentarz epifaniczny
Prawdzie przyjmowanej przez Ducha zawsze okazuje się posłuszeństwo, a posłuszeństwo prawdzie zawsze prowadzi do oczyszczenia umysłu i serca, usuwając grzech, błąd, samolubstwo i światowość. Prawda dokonuje jednak czegoś więcej:ona buduje w każdej dobrej myśli, zalecie, słowie i czynie. Pobudza nas do pozostawania umarłymi dla siebie i świata, a żywymi dla Boga, do wzrastania w wiedzy, czuwania, modlitwy, służby, budowania charakteru oraz znoszenia zła. Przede wszystkim prawda napełnia serce miłością do Boga i człowieka, uzdalniając nas do darzenia braci w Chrystusie zarówno miłością obowiązkową, jak i bezinteresowną.